पाऊस (3)

पाऊस
कधी
स्वतः
येत असतो का?
ती
हिरवी पालवीच
त्याला
आमंत्रण
देत नसते का?

पाऊस (२)

पाऊस म्हणून
येणार होता
आला
होऊन वादळ
त्याने
उद्‌ध्वस्त केले...
आतापर्यंत जपलेले
डोळ्यातले काजळ

पाऊस (१)

पाऊस

कितीही

मोहविणारा असला

तरी

भीती वाटते

भिजायला...

तो नेहमीच

आवडतो

मला

काचेआडून पाहायला!

जीवनालेख...

आपल्याच सोंडेने

आपल्या अंगावर

स्तुती फवारून

"हाथी चले अपनी चाल' म्हणावं

विरोधकांना कुत्रे समजून

भुंकू द्यावं...

कानामध्ये

वार्धक्‍याची मुंगी गेली

की कण्हावं... कुथावं

अन्‌ एक दिवस उलथावं!

यौवनाच्या मस्तीत

अंदाज चुकल्यानं

पेटल्या दिव्यानं

आपली संकुचित प्रतिमा

एन्लार्ज करून

त्याखाली

आपला जीवनालेख रेखाटावा-

"तीर्थरूप श्री. अमुक अमुक

जन्म तमुक मृत्यू ढमुक'

नियती

मी बांधत असतो इमला
जमवून पत्ता पत्ता
नियती फुंकरते हळुवार
कोसळतो पत्ता पत्ता

आपल्या जगण्यावर नसते
आपलीच कसलीही सत्ता
हे सत्य शतजन्माचे
मज कळले आत्ता आत्ता

आवर्त हे अनिवार
की कुट्‌ट कृष्णविवर
जगणे म्हणजे मरमर
मज कळले आत्ता आत्ता

धगधगते कर्पूरकाया
आयुष्य जाते वाया
क्षणभंगुर उरते छाया
मज कळले आत्ता-आत्ता

जगणे

क्षण

जगण्याचा

एक पुरे

मग जगण्याची

आस नुरे!

जगणे

म्हणजे

असते काय?

तान्हे वासरू

आणिक गाय

सड पिळवटता

रक्त निघते

वासरू बिचारे

मुकाट बघते...

असे

जगणे फसता

मरण

विचकट हसते!

स्तब्ध

वाऱ्याने

वाहत राहावे

पाखरांनी

गात राहावे

मुक्‍या-पांगळ्या

झाडाने

स्तब्ध-शांत

पाहत राहावे...