सखी...

सखी,
जर
जगायचंच असेल
तुझ्याशिवाय!
तर
कशाला हवं
येताना
'हाय'
जाताना
'बाय'!!

विश्व साहित्य संमेलन

'ठाल्यांच्या पाटील'कीचे
आता पुरे झाले 'कौतिक'
प्रतिभावंतही का झालेत
बधिर आणि मूक?

माप!

ऐसी यावी
शांत झोप
मिटावे सर्व
ताण-ताप
ज्याच्या त्याच्या
पदरी पडावे
ज्याचे त्याचे
...माप!

निसटले...

निसटले
काही
आयुष्यप्रवाही
ओंजळीत
शिंपले
मौक्तिक नाही
पाखडता
आत्मतत्त्व
उरले
भुसकट
आयुष्य
चिपाड
नुरले
रसत्व!

जगलो तर...

जगलो
तर
आयुष्य
असते
किती छान!
नाही तर
जीवन
ठरते-
जन्म-मृत्यूमधला
निव्वळ ताण!

मी

रिक्त मी
परि गजबजतो
भक्त मी
हरि ना भजतो
वीर मी
परि बावरतो
शूर मी
तरी घाबरतो?
मी
रुजतो
अंकुरतो
फुलतो
डुलतोही...
परि अचानक
कसा वठतो?
फुरफुरतो मी
सरसरतो
फुत्कारतोही...
तरी
कुणाच्या लाठ्यांनी मरतो?

झाड आणि पाखरू (१०)

पाखरा पाखरा
कुणासाठी
घरटे इवले
बांधतोस रे?
पिले तुझी
शहाणी होताच
उडून सारी
जातील रे!