निसटले...

निसटले
काही
आयुष्यप्रवाही
ओंजळीत
शिंपले
मौक्तिक नाही
पाखडता
आत्मतत्त्व
उरले
भुसकट
आयुष्य
चिपाड
नुरले
रसत्व!

जगलो तर...

जगलो
तर
आयुष्य
असते
किती छान!
नाही तर
जीवन
ठरते-
जन्म-मृत्यूमधला
निव्वळ ताण!

झाड आणि पाखरू (१०)

पाखरा पाखरा
कुणासाठी
घरटे इवले
बांधतोस रे?
पिले तुझी
शहाणी होताच
उडून सारी
जातील रे!

झाड आणि पाखरू (९)

सकाळी-सकाळी

ऐकले

द-ब-क-त

कंकण

वाजलेले...

समोर पाहताच

दिसले

झाड हिरवे

लाजलेले!

झाड आणि पाखरू (८)

सायंकाळ

होताच

करून

नखरे

फांद्याफांद्यांतून

डोकावतात

पाखरे!

झाड आणि पाखरू (७)

बोलता-चालता
येत नाही...
झाडे जगतात
कशासाठी?
बहुधा,
त्यांच्याभोवती
किलबिलणाऱ्या
पाखरांसाठी...!

झाड आणि पाखरू (६)

वसंतात

पाखरांचा

सहवास...

शिशिरात

खेळ

खलास!