skip to main |
skip to sidebar
सकाळी-सकाळी
ऐकले
द-ब-क-त
कंकण
वाजलेले...
समोर पाहताच
दिसले
झाड हिरवे
लाजलेले!
सायंकाळ
होताच
करून
नखरे
फांद्याफांद्यांतून
डोकावतात
पाखरे!
बोलता-चालता
येत नाही...
झाडे जगतात
कशासाठी?
बहुधा,
त्यांच्याभोवती
किलबिलणाऱ्या
पाखरांसाठी...!
वसंतात
पाखरांचा
सहवास...
शिशिरात
खेळ
खलास!
वाऱ्याने
वाहत राहावे
पाखराने
गात राहावे
मुक्या
पांगळ्या
झाडाने
स्तब्ध
शांत
पाहत राहावे
झाडावर
पक्षी आले
पर्णांचे
पैंजण झाले
मैफल संपता
पक्षी
झाडास
सोडुनि गेले...
झाडाखालचा
पाचोळा
म्हणजे
एक कोडं...
बहुधा
जगण्यासाठी
केलेली
तडजोड!